De constante vochtige warmtetest is een prestatietest die wordt gebruikt om het langdurige gebruik van elektronische componenten en kabels in omgevingen met hoge temperatuur en hoge vochtigheid te evalueren. Het doel is om de extreme omgevingscondities te simuleren die in daadwerkelijk gebruik kunnen worden aangetroffen om de stabiliteit en betrouwbaarheid van het product onder deze omstandigheden te verifiëren. De test wordt meestal uitgevoerd bij (40 ± 2) ℃ en (85 ± 5)%RV gedurende 168 uur (7 dagen) of langer, afhankelijk van de productstandaarden en testvereisten.
De isolatieweerstand van de Koord ongeschreven patch koord voldoet aan de vereisten wanneer het de fabriek verlaat en na 168 uur constante vochtige warmtetest, moet de isolatieweerstand nog steeds boven 100 mΩ worden gehandhaafd. Deze vereiste weerspiegelt niet alleen de hoge normen van het product in de ontwerpfase, maar weerspiegelt ook de nadruk op elektrische veiligheid in werkelijke toepassingen.
Isolatieweerstand is een maat voor het vermogen om lekstroom tussen een geleider en de grond of tussen geleiders te voorkomen. Hoe hoger de waarde, hoe beter de isolatieprestaties, hoe kleiner de lekstroom en hoe hoger de elektrische veiligheid. 100MΩ is een veel voorkomende referentiewaarde die wordt gebruikt om te evalueren of de isolatieprestaties van de kabel voldoet aan basisveiligheidsnormen. Als de isolatieweerstand onder 100mΩ daalt, betekent dit dat het isolatiemateriaal een deel van zijn isolatiekwaliteit kan hebben verloren als gevolg van vocht, veroudering of materiaalafbraak, en er is een risico op lekkage.
In de constante vochtige warmtetest zullen een hoge temperatuur en een hoge luchtvochtigheid een aanzienlijke impact hebben op het isolatiemateriaal. Ten eerste is hygroscopiciteit een van de belangrijkste problemen. Hoge luchtvochtigheid zorgt ervoor dat het isolatiemateriaal vocht absorbeert, waardoor de isolatieprestaties worden verminderd. De penetratie van vocht zal de isolatieweerstand van het materiaal verzwakken en het risico op lekstroom vergroten, wat op zijn beurt de veiligheid en stabiliteit van het elektrische systeem beïnvloedt. Ten tweede is het verouderen van materiaal met name duidelijk in omgevingen op hoge temperatuur.
Hoge temperatuur zal het chemische en fysische verouderingsproces van het isolatiemateriaal versnellen, wat resulteert in een afname van zijn mechanische eigenschappen en elasticiteit, en kan schade aan de materiaalstructuur veroorzaken, waardoor de langetermijnprestaties worden verminderd. Ten slotte is een verhoogde geleidbaarheid ook een impact die niet kan worden genegeerd. Wanneer het isolatiemateriaal vocht absorbeert, kan er een geleidend pad in worden gevormd, wat resulteert in een significante toename van de lekstroom, en kan zelfs een kortsluiting of apparatuurstoring veroorzaken. Deze effecten werken samen om het isolatiemateriaal vatbaarder te maken voor prestatiedegradatie in omgevingen met hoge temperatuur en hoge luchtvochtigheid, dus de constante vochtwarmtest is een belangrijke testmethode om de betrouwbaarheid op lange termijn te evalueren.
Daarom is het doel van deze test om de stabiliteit van het isolatiemateriaal bij langdurig gebruik te verifiëren en ervoor te zorgen dat het goede isolatieprestaties in harde omgevingen kan behouden.
Tijdens het ontwerp- en productieproces van dit product is de impact van hoge temperatuur en hoge vochtigheidomgeving op isolatieprestaties overwogen. Doorgaan met relevante tests blijkt dat het isolerende materiaal een goede vochtweerstand en hittebestendigheid heeft. In werkelijke toepassingen, zelfs in omgevingen met hoge temperatuur en hoge luchtvochtigheid, kan de jumper nog steeds een goede elektrische prestaties behouden, waardoor de veiligheid en stabiliteit van signaaloverdracht kan worden gewaarborgd.
